به چشمانت که خیره شدم  قلبم به درد آمد

هیچی نگفتی اما نگاهت پر از حرف بود

نگاهمون بهم قفل شده بود خیلی سخت بود

تا سکوت و شکستی و گفتی خب دیگه باید رفت

باهام دست دادی و رفتی تا جایی که شد نگاهت کردم

با خود گفتم آره باید رفت

. . . . . . . . . . . .. . . ..

گاهی باید رفت بی آنکه منتظر نگاهی پشت سرت باشی

گاهی باید رفت از جایی که عشق ریشه هاشو تو دلت زده

به جایی

که غم خنجرشو رو قلبت فرو می کنه

گاهی باید رفت به جایی که تا ابد پشت پنجره چشم براه یه نگاهی

نگاهی که شاید اگر بر گرده بتونه تو را میون اشکا غرق ببینه !

گاهی باید رفت مثل عشقی که از دلت رفت

گاهی باید رفت مثل شوقی که از نگاهت رفت

 مثل گرمی دستات

مثل خنده های زیبات

مثل

مثل من ....

منی که دیگه اونی نبودم که نمی شد بدون او پا به پای عشق رفت

منی که دیگه اونی نبودم که دیگه شونه هاش پناه دلتنگیهام باشه .

راستی چی شد چی به سرش اومد اونی که دیگه عشق تو  نمی تونه باشه .

گاهی باید رفت به جایی که صدای من /نفس من /چشم من و قلب من تو را صدا نزنه .

نمی دونی چه حالی دارم توی این روزا

نگاهم /دستام /قلبم ...یه عالمه حرف دارم برات  اما تو دیگه نیستی یعنی باید نباشی .

كاش امتداد لحظه ها تكرار با تو بودن بود